1915: F. W. Harris-ek garatu zuen eredua.
Wilson izeneko konsultore eta aholkulari baten ahaleginei zor zaio. Horregatik Wilsonen eredua ere esaten zaio Harris-ek garaturiko eredu honi.
Baldintzak:

• Produktuaren eskaria konstantea da, uniformea eta ezaguna. Beste era batera esanda, biltegitik beti kantitate bera ateratzen da.

• Eskaria egin zen unetik jaso bitartean (hornidura epea) pasatzen den denbora konstantea da.

• Prezioa independientea da. Kantitateak ez dio eraginik egiten.
• Mantentzearen kostua inbentarioaren bolumenarekin lotuta dago.
• Almazenean loteka eskatzen da eta eskari bakoitza egiteagatik ordaintzen dena konstantea da.
• Ez du stock hausturarik gertatu behar.

Inbentarioaren kudeaketak gutxieneko stock-a eta gehienezko stock-a zehaztu behar ditu eta, eskaera puntua markatu. Wilson-en ereduak epe hobezina inbentarioen kudeaketa-kostua minimizatzen duen hori dela dio.

• Zenbat eta txikiagoa izan eskaria, gehiagotan eskatu beharko dugu (eskariak egitekoan gastuak hazi egingo dira) biltegi maila txikiagoa dago (mantentze kostua txikiagoa da).

• Eskariaren tamaina handia bada, biltegi maila ere horrela izango da eta mantentze kostua ere bai, baina urtean egiten den eskarien kopurua eta bere kostua txikiagoa izango da. Wilson-en ereduak eskariaren tamaina identifikatu nahi du, kostua ahalik eta murritzena izan dadin.

• Ekonomia eta Enpresa. 5. gaia: HORNIKUNTZA AREA
• Batxi2ko harremanetako bloga
• Kororen ataria